Συνδρομή “εθελοντική”… με το ζόρι;

Το Επιμελητήριο Λάρισας και η ομηρία των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών

Σε μια χώρα όπου η γραφειοκρατία συχνά ξεπερνά τα όρια της λογικής, το φαινόμενο που αντιμετωπίζουν οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές με το Επιμελητήριο Λάρισας μοιάζει με επιστροφή σε εποχές που –υποτίθεται– έχουμε αφήσει πίσω.

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά:

Η συνδρομή στα επιμελητήρια έχει καταστεί προαιρετική από το 2015.

Δεν πρόκειται για ερμηνεία, ούτε για “γκρίζα ζώνη”. Είναι σαφής νομοθετική επιλογή. Ο επαγγελματίας μπορεί να πληρώσει εφόσον επιθυμεί να λάβει ανταποδοτικές υπηρεσίες. Όχι επειδή εξαναγκάζεται.

Και όμως, στην πράξη, κάποιοι φαίνεται να λειτουργούν με διαφορετικούς κανόνες.

🔻 Η “τεχνική βλάβη” που λέγεται… απλήρωτη συνδρομή

Ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές που επιχειρούν να ανανεώσουν την άδειά τους βρίσκονται μπροστά σε μια παράδοξη κατάσταση:Η ηλεκτρονική πλατφόρμα είναι “κλειδωμένη”.

Όχι λόγω κάποιου τεχνικού προβλήματος.Όχι λόγω ελλιπών δικαιολογητικών.

Αλλά επειδή δεν έχει πληρωθεί η συνδρομή του Επιμελητηρίου.

Με άλλα λόγια:Μια υποχρεωτική διοικητική διαδικασία —η ανανέωση άδειας επαγγέλματος— μετατρέπεται σε μοχλό πίεσης για την είσπραξη μιας προαιρετικής εισφοράς.

Αν αυτό δεν είναι έμμεσος εξαναγκασμός, τότε τι είναι;

🔻 Δύο ταμεία, δύο πραγματικότητες

Οι επαγγελματίες πληρώνουν κανονικά τα τέλη στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.ΜΗ.) — και σωστά, γιατί αυτά είναι υποχρεωτικά.

Από εκεί και πέρα, όμως, το επιμελητήριο φαίνεται να επιχειρεί να δημιουργήσει μια παράλληλη “υποχρέωση”, συνδέοντας την άσκηση του επαγγέλματος με τη συνδρομή του.

Το μήνυμα είναι σαφές, έστω κι αν δεν λέγεται ευθέως:

“Θες να δουλέψεις; Πλήρωσε.”

Μόνο που αυτό συγκρούεται ευθέως με τη νομοθεσία.

🔻 Όταν το προαιρετικό γίνεται προαπαιτούμενο

Η λογική των επιμελητηρίων μετά το 2015 ήταν ξεκάθαρη:Να λειτουργούν ανταγωνιστικά, προσφέροντας υπηρεσίες που αξίζει να πληρώσει κανείς.

Όχι να επιβάλλουν συνδρομές μέσω διοικητικών εμποδίων.

Η πρακτική του “κλειδώματος”:

• ακυρώνει στην πράξη την προαιρετικότητα

• δημιουργεί άνιση μεταχείριση επαγγελματιών

• υπονομεύει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς

Και τελικά εκθέτει το ίδιο το επιμελητήριο.

🔻 Ο ρόλος του ελέγχου

Δεν είναι η πρώτη φορά που τέτοιες πρακτικές αμφισβητούνται.

Ο Συνήγορος του Πολίτη έχει ήδη επισημάνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις ότι η επιβολή συνδρομών ως “υποχρεωτικών” είναι παράνομη και έχει οδηγήσει ακόμη και σε επιστροφές χρημάτων.

Το ερώτημα είναι απλό:Θα χρειαστεί και εδώ παρέμβαση για να εφαρμοστεί κάτι που ήδη ισχύει;

🔻 Συμπέρασμα

Όταν ένα επιμελητήριο:

• γνωρίζει ότι η συνδρομή είναι προαιρετική

• αλλά την καθιστά έμμεσα υποχρεωτική

• μπλοκάροντας βασικές επαγγελματικές διαδικασίες

τότε δεν μιλάμε για παρεξήγηση, μιλάμε για στρέβλωση της νομιμότητας.

Οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές δεν ζητούν προνόμια.

Ζητούν το αυτονόητο:

👉 Να μπορούν να ασκούν το επάγγελμά τους χωρίς να εξαναγκάζονται να πληρώνουν κάτι που ο νόμος χαρακτηρίζει ως ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ.

Και αυτό, σε μια ευνομούμενη πολιτεία, δεν θα έπρεπε να είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης.