Δεν είσαι άτρωτος. Απλά δεν έχεις πέσει ακόμα.

Αν οδηγείς μηχανή και δεν φοράς κράνος, δεν είσαι μάγκας.

Είσαι απλώς ο επόμενος.

Ο επόμενος που θα:

• γλιστρήσει «με λίγα»,

• χτυπήσει «άσχημα»,

• και θα ακούσει τους άλλους να λένε «κρίμα… τόσο νέος».

Η άσφαλτος δεν εντυπωσιάζεται από θράσος, ούτε συγκινείται από story στο Instagram.

Η γενιά του «έλα μωρέ»

«Έλα μωρέ, κοντά πάω»

«Έλα μωρέ, δεν τρέχω»

«Έλα μωρέ, ξέρω να οδηγάω»

Όλοι όσοι είναι σήμερα σε αναπηρικό αμαξίδιο ήξεραν να οδηγά­νε.

Όλοι όσοι δεν γύρισαν σπίτι πήγαιναν κοντά.

Και πολλοί από αυτούς δεν έτρεχαν καν.

Το πρόβλημα δεν είναι η ταχύτητα. Το πρόβλημα είναι η πτώση.

Και η πτώση δεν προειδοποιεί.

Το κράνος δεν είναι στυλ. Είναι εγκεφαλική προστασία.

Ας το ξεκαθαρίσουμε:

• Το κράνος δεν φοριέται στο μέτωπο.

• Δεν κρέμεται στον αγκώνα.

• Δεν μένει ξεκούμπωτο «για άνεση».

Γιατί όταν φύγεις από τη μηχανή, το κράνος που δεν φοράς σωστά δεν θα σε ακολουθήσει. Θα φύγει αλλού. Και το κεφάλι σου θα μείνει μόνο του με την άσφαλτο. Κακή παρέα...

Θες σκληρή αλήθεια; Ορίστε.

Χωρίς κράνος:

• ένα απλό γλίστρημα μπορεί να γίνει εγκεφαλική κάκωση,

• ένα πεζοδρόμιο μπορεί να γίνει μόνιμη αναπηρία,

• ένα κράσπεδο μπορεί να γίνει τελευταία εικόνα.

Και όχι, δεν είναι «ακραία σενάρια». Είναι καθημερινά περιστατικά.

Δεν φαίνονται στα reels.Φαίνονται στα νοσοκομεία.

Το σωστό κράνος δεν είναι «ό,τι βρήκα»

Αν το κράνος:

• παίζει στο κεφάλι,

• σε σφίγγει λάθος,

• είναι φτηνό «για αρχή»,

τότε δεν σε προστατεύει.

Το σωστό κράνος:

• εφαρμόζει απόλυτα,

• είναι πιστοποιημένο,

• είναι ολόκληρο (full face, όχι μισές δουλειές).

Γιατί το κεφάλι σου δεν έχει ανταλλακτικά.

Δεν είσαι μόνος στον δρόμο. Κάποιος σε περιμένει.

Μάνα. Πατέρας. Φίλοι. Σχέδια. Ζωή. Όλα αυτά μπαίνουν σε παύση όταν εσύ αποφασίζεις ότι το κράνος «δεν χρειάζεται σήμερα».

Η μηχανή είναι ελευθερία. Αλλά χωρίς κράνος, αυτή η ελευθερία έχει ημερομηνία λήξης. Και συνήθως λήγει νωρίς...

Φόρα κράνος. Όχι για τον νόμο. Για να συνεχίσεις να ζεις.

Όχι αύριο.Όχι «στο μεγάλο ταξίδι».

Κάθε φορά.

Το κράνος δεν είναι αξεσουάρ.

Είναι η διαφορά ανάμεσα στο «γύρισα σπίτι» και στο «μας πήραν τηλέφωνο».