Πατίνια, Τροχαία & ΚΟΚ: Αυστηροποιήσαμε τον Νόμο...τον δρόμο θα τον ελέγξουμε;

Γιατί οι νόμοι που μένουν στα χαρτιά δεν προστατεύουν ανθρώπους και η οδική ασφάλεια δεν μπορεί να λειτουργεί μόνο μετά το επόμενο ασθενοφόρο.
Άλλο ένα τροχαίο, άλλη μια σύγκρουση αυτοκινήτου με πατίνι, άλλος ένας τραυματισμένος άνθρωπος, άλλο ένα ασθενοφόρο και, φυσικά, άλλη μια ευκαιρία να αρχίσουμε τις γνωστές συζητήσεις.
«Πού πήγαινε το πατίνι;»
«Πρόσεχε ο οδηγός;»
«Φορούσε κράνος;»
«Ποιος είχε προτεραιότητα;»
Ερωτήματα απολύτως εύλογα, τα οποία οφείλει να διερευνήσει η Τροχαία αλλά υπάρχει και ένα άλλο ερώτημα. Ένα που δεν αφορά μόνο το συγκεκριμένο περιστατικό.
Πόσα ακόμη τροχαία χρειαζόμαστε για να καταλάβουμε ότι η ψήφιση ενός αυστηρότερου ΚΟΚ δεν αρκεί;
Συγχαρητήρια!
Έχουμε αυστηρότερο ΚΟΚ...εφαρμόζεται;
Τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει εξαιρετικά αποτελεσματικοί σε ένα πράγμα. Στο να ανακοινώνουμε μέτρα, νέα πρόστιμα, αυστηρότερες κυρώσεις, περιορισμούς, απαγορεύσεις, υποχρεώσεις και κάθε φορά ακούμε την ίδια φράση:
«Μπαίνει τέλος στην ασυδοσία».
Μάλιστα...και μετά βγαίνουμε στον δρόμο και βλέπουμε πατίνια να κινούνται χωρίς την απαραίτητη προστασία, αναβάτες να χρησιμοποιούν πεζοδρόμια σαν προσωπικούς διαδρόμους ταχύτητας, οδηγούς αυτοκινήτων να αντιμετωπίζουν κάθε μικρότερο όχημα σαν ενοχλητικό εμπόδιο και πεζούς να προσπαθούν να επιβιώσουν ανάμεσα σε όλα αυτά.
Ο νόμος μπορεί να άλλαξε. Η νοοτροπία μας, όμως, δεν αλλάζει με ένα ΦΕΚ.
Όταν οι έλεγχοι δεν είναι συστηματικοί, προβλέψιμοι ως προς τη συνέπειά τους και ορατοί στην καθημερινότητα, η αποτρεπτική ισχύς των κυρώσεων περιορίζεται. Δεν αρκεί να υπάρχει ένα πρόστιμο, πρέπει να υπάρχει και πραγματική πιθανότητα να εντοπιστεί η παράβαση.
Το πατίνι δεν είναι παιχνίδι και ο δρόμος δεν είναι παιδική χαρά!
Κάπου εδώ έχουμε κάνει μια επικίνδυνη παρεξήγηση!
Επειδή το ηλεκτρικό πατίνι είναι μικρό, εύχρηστο και μοιάζει αθώο, πολλοί εξακολουθούν να το αντιμετωπίζουν σαν παιχνίδι, μόνο που ένα ηλεκτρικό πατίνι κινείται μέσα στην κυκλοφορία, συναντά αυτοκίνητα, διασχίζει διασταυρώσεις, εκτίθεται σε κινδύνους και ο αναβάτης του δεν προστατεύεται από αμάξωμα, αερόσακους ή ζώνη ασφαλείας.
Ένα λάθος, μια απροσεξία, ένα απότομο φρενάρισμα, μια σύγκρουση μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες.
Το γεγονός ότι ένα όχημα έχει δύο μικρούς τροχούς δεν σημαίνει ότι έχει και μικρή επικινδυνότητα.
Φυσικά και δεν είναι όλοι οι χρήστες πατινιών ανεύθυνοι. Υπάρχουν άνθρωποι που χρησιμοποιούν το πατίνι ως καθημερινό μέσο μετακίνησης, φορούν κράνος, σέβονται τους κανόνες και προσέχουν. Αυτούς οφείλουμε να τους προστατεύσουμε. Από τους επικίνδυνους οδηγούς αυτοκινήτων, από τους επικίνδυνους χρήστες άλλων πατινιών, από τις ελλιπείς υποδομές και από την αντίληψη ότι ο δημόσιος δρόμος ανήκει σε όποιον επιβάλλεται περισσότερο.
Οι γονείς; Εμείς πού ακριβώς βρισκόμαστε;
Ας μιλήσουμε και για τον ελέφαντα στο δωμάτιο...Τον γονιό!
Εκείνον που αγοράζει ένα ηλεκτρικό πατίνι στο παιδί του χωρίς να γνωρίζει επαρκώς το ισχύον νομικό πλαίσιο, αυτόν που δεν ελέγχει αν το παιδί έχει την επιτρεπόμενη ηλικία, που θεωρεί το κράνος υπερβολή λαο φυσικά εκείνον που λέει:
«Έλα μωρέ, όλα τα παιδιά έχουν».
Υπέροχα! Αφού το έχουν όλα τα παιδιά, καταργήθηκε προφανώς και η ανάγκη για ασφάλεια. Να ενημερώσουμε και την Τροχαία!!!
Το γεγονός ότι κάτι πωλείται δεν σημαίνει ότι επιτρέπεται να χρησιμοποιείται από οποιονδήποτε, οπουδήποτε και με οποιονδήποτε τρόπο.
Η γονική ευθύνη δεν εξαντλείται στην αγορά! Αρχίζει από την ενημέρωση, από την εκπαίδευση, από την επίβλεψη και, όταν χρειάζεται, από το «όχι».
Ένα «όχι» που μπορεί σήμερα να φέρει γκρίνια αλλά είναι προτιμότερο από μια αυριανή τραγωδία.
Αστυνόμευση δεν σημαίνει να περιμένουμε να γίνει το κακό.
Εδώ βρίσκεται και η ουσία της καταγγελίας!
Δεν αρκεί να βλέπουμε την Τροχαία μετά από μια σύγκρουση, δεν αρκεί να καταγράφουμε ένα ατύχημα, να αποδίδουμε ευθύνες και να προχωράμε στο επόμενο. Η πρόληψη χρειάζεται παρουσία!
Χρειάζεται ελέγχους, χρειάζεται συστηματική επιτήρηση επικίνδυνων συμπεριφορών, χρειάζεται έλεγχο της χρήσης κράνους, των ηλικιακών περιορισμών, της μεταφοράς δεύτερου ατόμου, της κυκλοφορίας σε απαγορευμένους δρόμους και της τήρησης των κανόνων από όλους.
Χρειάζεται, επίσης, να ελέγχονται οι οδηγοί αυτοκινήτων που παραβιάζουν προτεραιότητες, χρησιμοποιούν κινητό, αναπτύσσουν ακατάλληλες ταχύτητες ή δεν σέβονται τους ευάλωτους χρήστες του δρόμου. Γιατί η ασφάλεια δεν επιτυγχάνεται με το να κυνηγάμε μόνο τον πιο εύκολο παραβάτη.
Η οδική ασφάλεια δεν είναι διαγωνισμός για το ποιος θα εισπράξει το μεγαλύτερο πρόστιμο αλλά η υποχρέωση να μειωθούν οι πιθανότητες να χρειαστεί ασθενοφόρο!
Φυσικά και πραγματοποιούνται έλεγχοι. Υπάρχουν επίσημα στοιχεία για ελέγχους και βεβαιωμένες παραβάσεις σε χρήστες ηλεκτρικών πατινιών. Αυτό όμως δεν απαντά στο πραγματικό ερώτημα:
Είναι οι έλεγχοι αρκετοί, συστηματικοί και αποτελεσματικοί εκεί όπου υπάρχει το πρόβλημα;
Για τη Λάρισα, αυτό είναι ένα ερώτημα που αξίζει συγκεκριμένη απάντηση με στοιχεία, όχι γενικές διαβεβαιώσεις.
Η Τροχαία έχει την αρμοδιότητα ελέγχου των παραβάσεων.
Η Πολιτεία έχει την ευθύνη ενός εφαρμόσιμου και σαφούς νομοθετικού πλαισίου.
Η τοπική αυτοδιοίκηση έχει ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση ασφαλών υποδομών, στην οργάνωση του δημόσιου χώρου και στην ενημέρωση.
και εμείς, οι πολίτες, έχουμε την υποχρέωση να σεβόμαστε τους κανόνες.
Δεν μπορούμε να απαιτούμε ασφαλείς μετακινήσεις χωρίς ασφαλείς διαδρομές, δεν μπορούμε να μιλάμε για μικροκινητικότητα χωρίς να έχουμε σχεδιάσει πού και πώς θα κινείται, δεν μπορούμε να ζητάμε συμμόρφωση και ταυτόχρονα να ανεχόμαστε συστηματικά τις παραβάσεις και κυρίως, δεν μπορούμε να περιμένουμε από έναν τραυματισμένο άνθρωπο να μας θυμίσει τι έπρεπε να είχαμε κάνει νωρίτερα.
Ένα τροχαίο με ηλεκτρικό πατίνι δεν είναι απαραίτητα μια απλή υπόθεση.
Μπορεί να προκύψουν ζητήματα αστικής ευθύνης, αποζημίωσης, τραυματισμού, αποδεικτικών στοιχείων, ασφαλιστικής κάλυψης και πραγματογνωμοσύνης. Η υποχρέωση ασφάλισης των ηλεκτρικών πατινιών είναι σημαντική εξέλιξη αλλά ας μη δημιουργούμε ψευδαισθήσεις...
Η ασφάλιση μπορεί να αντιμετωπίσει οικονομικές συνέπειες ενός ατυχήματος.
Δεν μπορεί να αποτρέψει από μόνη της τον τραυματισμό.
Η πραγματογνωμοσύνη μπορεί να συμβάλει στη διερεύνηση των συνθηκών και των ζημιών, δεν μπορεί όμως να γυρίσει τον χρόνο πίσω και η αποζημίωση, όσο σημαντική κι αν είναι, δεν αντικαθιστά την ανθρώπινη υγεία.
Γι' αυτό η πρόληψη πρέπει να προηγείται!
Πόσα ακόμη περιστατικά θα χρειαστούν;
Ξέρετε, υπάρχει κάτι ακόμη πιο επικίνδυνο από έναν κακό νόμο...Ένας καλός νόμος που όλοι έχουν μάθει ότι μπορούν να αγνοούν.

Ο ΚΟΚ δεν είναι διακοσμητικό και η ανθρώπινη ζωή δεν είναι στατιστική.
Δεν είναι το θέμα να απαγορευτούν τα πατίνια, ούτε να τιμωρούνται συλλήβδην οι χρήστες τους πόσο μάλλον να μετατραπεί κάθε δρόμος σε παγίδα προστίμων.
Πρέπει να κυκλοφορούμε με ασφάλεια, να γνωρίζουμε ότι οι κανόνες ισχύουν, οι παραβάσεις ελέγχονται, οι γονείς ενημερώνονται, οι οδηγοί εκπαιδεύονται, οι αρμόδιοι αναλαμβάνουν την ευθύνη που τους αναλογεί και ότι η πρόληψη δεν είναι μια ωραία λέξη σε μια ανακοίνωση. Είναι καθημερινή πράξη!
Ο νόμος αυστηροποιήθηκε.
Τώρα ας σοβαρευτούμε και με την εφαρμογή του.
Πριν το επόμενο πατίνι, το επόμενο αυτοκίνητο, ο επόμενος πεζός και ο επόμενος άνθρωπος γίνουν άλλη μια είδηση.
Γιατί η ασφάλεια δεν αρχίζει από την αποζημίωση. Αρχίζει από την πρόληψη.



Σχόλια