Ελλάδα VS Ευρώπη & Αμερική: Γιατί ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής εδώ πρέπει ακόμα να αποδείξει την αξία του;

Γράφει η Δήμητρα Παπανικολάου, Μεσίτης Ασφαλίσεων

Πριν από λίγο καιρό, συζητούσα με συναδέλφους από το εξωτερικό για το πώς αντιλαμβάνονται οι πολίτες τον ασφαλιστικό διαμεσολαβητή στις χώρες τους. Η κουβέντα με έκανε να σκεφτώ πόσο διαφορετικές είναι οι δύο πραγματικότητες.

Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες και στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής θεωρείται σύμβουλος. Είναι ο άνθρωπος που θα σε βοηθήσει να προστατεύσεις την οικογένειά σου, την περιουσία σου, την επιχείρησή σου και, πολλές φορές, ολόκληρο τον οικονομικό σου σχεδιασμό.

Στην Ελλάδα;

Δυστυχώς, πολύ συχνά εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως «αυτός που πουλάει ασφάλειες».

Κάθε φορά που το ακούω, αναρωτιέμαι: "πώς γίνεται δύο άνθρωποι που κάνουν ακριβώς το ίδιο επάγγελμα να απολαμβάνουν τόσο διαφορετική εκτίμηση, μόνο και μόνο επειδή ζουν σε διαφορετικές χώρες;"

Η απάντηση, πιστεύω, δεν βρίσκεται μόνο στο επάγγελμα, βρίσκεται στην κουλτούρα!

Στην Ελλάδα μεγαλώσαμε με τη λογική ότι «σε εμάς δεν θα συμβεί», ότι η ασφάλιση είναι μια υποχρεωτική δαπάνη ή ένα έξοδο που, αν μπορούμε, καλό είναι να αποφύγουμε.

Στη Γερμανία, στην Ολλανδία, στη Γαλλία, στις σκανδιναβικές χώρες, αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες, η αντίληψη είναι διαφορετική. Εκεί, η ασφάλιση δεν θεωρείται πολυτέλεια, αλλά στοιχείο υπευθυνότητας και ο άνθρωπος που σε καθοδηγεί στις σωστές επιλογές αντιμετωπίζεται με σεβασμό όπως ακριβώς ένας λογιστής, ένας δικηγόρος, ένας φοροτεχνικός.

Κανείς δεν σκέφτεται ότι ο λογιστής «πουλάει φορολογικές δηλώσεις».

Κανείς δεν λέει ότι ο δικηγόρος «πουλάει νομοθεσία».

Γιατί λοιπόν εξακολουθούμε να βλέπουμε έτσι τον ασφαλιστικό διαμεσολαβητή;

Ίσως γιατί, ως κοινωνία, δεν έχουμε ακόμη αποκτήσει ασφαλιστική συνείδηση, ίσως γιατί η αξία της δουλειάς μας φαίνεται μόνο όταν συμβεί το απρόβλεπτο. Και τότε, ξαφνικά, όλα αλλάζουν.

Έχω δεχθεί τηλεφωνήματα μέσα στη νύχτα από ανθρώπους που είχαν μόλις εμπλακεί σε τροχαίο, έχω μιλήσει με οικογένειες που έχασαν το σπίτι τους από φωτιά, με επαγγελματίες που είδαν την επιχείρησή τους να καταστρέφεται, με ανθρώπους που βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια σοβαρή ασθένεια.

Εκείνες τις στιγμές κανείς δεν με ρώτησε πόσο κόστιζε το ασφαλιστήριο.

Με ρώτησαν μόνο: «Τι κάνουμε τώρα;» και εκεί καταλαβαίνω ότι η δουλειά μου δεν ξεκινά όταν υπογράφεται ένα συμβόλαιο, στην πραγματικότητα, μόλις αρχίζει!

Στην Ευρώπη και στην Αμερική αυτό είναι ήδη κατανοητό. Ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής είναι συνοδοιπόρος του πελάτη για πολλά χρόνια. Δεν εμφανίζεται μόνο όταν πρόκειται να γίνει μια πώληση, είναι εκεί για να προλάβει λάθη, να αναλύσει κινδύνους, να προστατεύσει ανθρώπους και να βρεθεί στην πρώτη γραμμή όταν όλα δυσκολεύουν.

Αυτό ακριβώς κάνουμε και εμείς στην Ελλάδα!

Η διαφορά είναι ότι εδώ πρέπει καθημερινά να αποδεικνύουμε την αξία μας και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο παράδοξο! Γιατί το επάγγελμά μας έχει αλλάξει όσο λίγα τα τελευταία χρόνια.

• Εκπαιδευόμαστε συνεχώς.

• Πιστοποιούμαστε.

• Λειτουργούμε μέσα σε ένα αυστηρό ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο.

• Ενημερωνόμαστε διαρκώς για νέες καλύψεις, νέους κινδύνους και νέες ανάγκες της κοινωνίας.

Κι όμως, πολλές φορές εξακολουθούμε να κρινόμαστε με βάση στερεότυπα που ανήκουν στο παρελθόν.

Πιστεύω ότι ήρθε η στιγμή να αλλάξει αυτή η αντίληψη όχι για χάρη του επαγγέλματός μας, αλλά για χάρη των ίδιων των πολιτών! Γιατί μια κοινωνία που δεν εμπιστεύεται τους ανθρώπους που διαχειρίζονται τον κίνδυνο είναι μια κοινωνία που μαθαίνει πάντα με τον δύσκολο τρόπο.

Η Ελλάδα έχει κάνει σημαντικά βήματα μπροστά όμως έχουμε ακόμη δρόμο μέχρι να αποκτήσουμε την ασφαλιστική κουλτούρα που συναντάμε σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εύχομαι η επόμενη γενιά ασφαλιστικών διαμεσολαβητών να μη χρειάζεται να αποδεικνύει ότι είναι χρήσιμη, να θεωρείται αυτονόητα πολύτιμη!

Γιατί, στο τέλος της ημέρας, δεν πουλάμε συμβόλαια.

Προστατεύουμε ζωές, περιουσίες, επιχειρήσεις και όνειρα!

Και αυτή είναι μια ευθύνη που αξίζει τον σεβασμό κάθε κοινωνίας.